“Aşağıdaki düşünceler dünya barışının tüm halklar demokrasisi altında gerçekleşmesinin esaslarıdır. Uygulamaya geçildiğinde kurallaşırlar.”
“İnsan” için, “halklar dayanışması” için veya “tüm halklar demokrasisi” için;
- Yaşatıcı bilim. Milli çıkar fikri ve silahlanma yerine yaşatıcı bilim. “Milli çıkarlar, milli savunma diye bir kavram belleklerden silinmelidir; yerine halklar dayanışması geçer.” “İlk adım, silah sanayisinin tüm ülkelerde yaşatıcı bilim uğruna dönüştürülmesidir.”
- Barışla aydınlanma/barışta aydınlanma. Dünya ölçeğinde gelişecek “barışla aydınlanma/barışta aydınlanma” kavrayışı, yavaş da olsa, önyargıları, ulus-devlet kavrayışını aşar.
- Devletlerin halklara uyguladığı sınıf egemenliğinin ve silahlanmanın başlıca öğesi olan milliyetçi baskı aşılır.
- Fetihçilik fetişizminin aşılması. Hiçbir devlet halkın devleti olmamıştır. Ulus-devletlerin iyileşemeyen çıbanı, tarihi dürüstçe anlamamak ve anlatmamak, işlenmiş suçları “devlete zarar verir” gerekçesiyle gizlemektir. Gizlemenin yöntemi tarihle böbürlenmedir; bu, fetihçilik fetişizminin bir ürünüdür. Bu ürün ebediyen çöpe atılır.
- Birleşmiş Milletler Örgütü yeniden organize edilir; toplu üretim ve paylaşım ilkesini hayata geçirir.
- Açık tarih yazımı ile gizli tarihin ve faili meçhul infazların açıklığa kavuşturulması sağlanır.
- Kitlelerin kendiliğinden eylemi, halk hareketi. Parti veya proletaryanın taşıyıcılığı yerine halkların hareketi geçer.
- Tekelci üretim ve mali şirketlerin küresel hegemonyası aşılır (halklar demokrasisi ile olumsuzlanması).
- Bütünlüklü bir insan kavramına ulaşılması. “Felsefi bilinç için insan hakları ikincil önemde bir sorundur. Birincil önemdeki sorun, bütünlüklü bir insan kavramına ulaşmaktır. Aksi halde, insan kavramından insanlık kavramına geçit bulunamaz. Tersi—önce insanlıkla söze başlamak—geçit değil, tuzaktır.”
Baykuş: Felsefe Yazıları Dergisi, Sayı 4 “Felsefe ve Devrim” Dosyası, Haziran 2009.
Yorum Yaz